Gleba dla rĂł?ź i jej przygotowanie  -  Wymagania glebowe rĂł?ź

   Nie za mokro. Róşe wytrzymają na wielu rodzajach gleb, ale przy zastoiskach wody i wysokim poziomie wĂłd gruntowych kapitulują i najwytrzymalsi przedstawiciele róşanego gatunku. Bardzo gliniaste i bardzo zwięzłe, ubite gleby nie nadają się dla róş. Te ostatnie często występują na terenach nowozabudowanych, gdzie ciężkie maszyny budowlane i pojazdy zbyt często i długo działały na powierzchnię gruntu. Nawet luĹşne gleby piaszczyste mogą wĂłwczas zostać tak zbite, Ĺźe zaczyna się zbierać w nich woda. Taka warstwa wody oznacza pewną śmierć dla korzeni i następnie dla całej rośliny. Zatem gleby gliniaste i ubite muszą zostać spulchnione i zdrenowane, aby woda mogła odpływać. Do gleby ciężkiej i nie przepuszczającej wody trzeba dodać piasku oraz jeśli mamy moĹźliwość trochę Ĺźwiru bez ostrych krawędzi, oraz co waĹźne, bez wapnia. Korzystnie wpływa teĹź dodatek do gleby takich materiałów jak kompost ogrodniczy lub podobne.

   Nie za sucho. Prawie tak samo kłopotliwe jak mokre gleby są teĹź lekkie gleby piaszczyste. Tu, co prawda, korzenie nie zgniją, ale roślina szybko zaczyna odczuwać suszę i niedobory składnikĂłw pokarmowych, gdyĹź woda bardzo szybko spływa w głąb ziemi i korzenie nie zdążą pobrać wystarczającej ilości składnikĂłw pokarmowych. Na glebach piaszczystych róşom dodatkowo grozi niebezpieczne zakwaszenie podłoĹźa. W jego wyniku korzenie nie są w stanie pobrać waĹźnych składnikĂłw i szybko pojawiają się objawy niedoborĂłw. Do gleby zbyt piaszczystej i nie zatrzymującej wilgoci naleĹźy dodać torfu lub prĂłchnicy by stała się bardziej zwięzła. Zbyt piaszczyste gleby ponadto wzbogaca się gliną lub kompostem ogrodniczym. Celem zabiegu jest poprawienie zdolności zatrzymywania wody przez glebę. Przy kaĹźdym zabiegu ulepszania gleby nie moĹźna zapomnieć o istotnym udziale soli mineralnych. PomĂłc w tym mogą specjalnie przygotowywane mączki skalne dostępne w centrach ogrodniczych.

   Przygotowanie zupełnie świeĹźej, urodzajnej gleby jest konieczne tylko w skrajnych przypadkach. Jest to czynność bardzo pracochłonna i zwykle wystarczy dodatek piasku do zbyt zwięzłej, gliniastej gleby lub dodatek gliny lub odkwaszonego torfu do gleby bardzo piaszczystej i suchej. Gleby przeciętne ogrodowe wymagają tylko głębokiego przekopania (na 2 sztych szpadla), co umoĹźliwi szybkie i głębokie ukorzenienie się roślin.

   Uwaga! Unikamy powierzchni, na ktĂłrych juĹź rosły róşe. Nowo posadzone róşe w takim miejscu prędzej czy później zmarnieją! Jeśli nie mamy do dyspozycji innego miejsca, musimy usunąć starą glebę w ktĂłrej rosły róşe do głębokości 60 – 80 cm i zastąpić ją świeĹźym podłoĹźem, w ktĂłrym nigdy nie rosły róşe. Podobnie na rabacie róşanej, gdzie wskutek jakiegoś wypadku czy mrozu jedna z roślin obumarła, nie moĹźna jej po prostu wymienić na nową. Wszystkie tak posadzone nowe róşe marnieją, nawet przy optymalnym nasłonecznieniu, przewietrzaniu i uprawie. Przyczyną są mikroskopijnej wielkości nicienie, ktĂłre gromadzą się wokół korzeni rosnących róş, nie powodując u nich zresztą szkĂłd. Natomiast świeĹźym korzeniom nowych róş mogą powaĹźnie zaszkodzić. Takie powierzchnie potrzebują co najmniej 10 lat ugorowania, by gleba sama się zregenerowała. Jeśli wolimy zaraz posadzić róşe, to absolutnie konieczna jest wymiana do głębokości jak powyĹźej wspomniano minimum 60 cm starego podłoĹźa na nowe.

   Pamiętajmy po posadzeniu krzewu róşy bądĹş przy róşach juĹź rosnących o zastosowaniu warstwy ściółki z kompostu ogrodowego lub kory hamujących rozwĂłj nowych chwastĂłw. Dodatkowo ściółka osłania ziemię przed gorącymi promieniami słońca w lato, a zimą przed mrozem i dłuĹźej utrzymuje wilgoć przy korzeniach.
Korzenie róş intensywnie oddychają, dlatego zaleca się dwa do trzech razy w sezonie, o czym pamiętają doświadczeni miłośnicy róşanych krzewĂłw, spulchnianie ziemi w obrębie bryły korzeniowej. Narzędziem przydatnym przy tej pracy są wąskie, dwuzębowe widły do róş. Przy spulchnianiu naleĹźy uwaĹźać, aby nie uszkodzić samych korzeni róşy przez podwaĹźanie zębami wideł. Spulchniamy przez gęste nakłuwanie widłami wierzchnią warstwę na głębokości do 5 cm. Widłami robimy kilka głębszych nakłuć na głębokość 15 – 20 centymetrĂłw w odległości 5 – 7 cm od głównego pędu róşy, co ma na celu dotlenienie głębszych warstw ziemi przy korzeniach.